Ég lofaði Iðunni bloggi og verð að standa við það áður en
hún kemur heim. Annars hef ég verið að hugsa um að stofna mína
eigin síðu. Finn bara ekkert nafn á hana. Þannig ef þið hafið
eitthvað flott nafn í huga megið þið láta mig vita. Það er
kannski helst frá því að segja að ég hef gjörsamlega ekkert að
segja. En að mér skilst frá Garðari þá er ég ansi slungin við
það að tala um ekkert þannig ætli þessi pistill verði ekki
eitthvað á þá leið.
Ég
ákvað fyrir helgi að þetta sukk sem ég var komin í gengi alls ekki
lengur. Það hefur farið mjög illa með mig, Fyrst líkamlega og svo
leiddist það út í andlegu hliðin. Og eiga allir þeir sem hafa við
sömu fíkn að stríða alla mína samúð. Ég var orðin harðákveðin í að
láta fíknina ekki vinna. Dreif mig í ræktina og ætlaði að hafa
sigur úr bítum. Þetta gekk ekki lengur, möndlurnar, nizzan,
kökurnar, laufabrauðið , djúpurinn var ekki eingöngu fast í maganum
heldur sit ég uppi með það á maga sem og lærum og er mun erfiðara
að losa sig við það en ég gat ímyndað mér. Þetta hefur mjög mikla
fjárhagslega erfiðleika í för með sér þar sem ég þarf að endurnýja
fataskápinn á 6 mánaða fresti og kaupa gríðarlegt magn af salgæti
ef fíknin hefur betur. Ég verð að segja að ég hugsa hverja einustu
mínútu um litlu vinina mína, sem voru ekki eingöngu vinir heldur
veittu mér gríðarlega mikla sælu, það er nú meira en kærastinn
getur veitt svona út á sjó. Þannig þeir voru algjörlega að gera
sig. Ég hugsa enn til þeirra, reyndar með blendnum hug. Þegar ég
tók djúpinn, sleikti út um varirnar og færði kúlurnar hægt að
vörunum, tók hann svo allan upp í mig. Og þvílík sæla. Sat svo með
nizza í hinni hendinni. Svo ótrúlega stórt og hart en samt svo
mjúkt. Ég reyndi fyrst að hemja mig, en fíknin var þeim mun
sterkari og þegar ég beit í það, svo ótrúlega mjúkt, mmm þvílík
sæla. En það gengur víst ekki að hugsa svona. Þessir vinir mínir
eru á bak og burt og gaf ég bræðrum mínum síðustu stykkin og horfði
á þá með tárin í
augunum þegar þeir gúffuðu þessu í sig á innan við mínútu .Og engin
sæla hjá þeim, eingöngu græðgi. Eftir að hafa legið með
vasaklútinn, gulræturnar, tónmata tvö kvöld var það bara Bjarg og
og aftur Bjarg þar til ég hef hrist þetta allt af mér og ég kemst í
gömlu gallabuxurnar mínar aftur.
Svo er það næsta sem er á dagskrá og get ég engan vegin
ákveðið mig hvað ég eigi að gera. Allur skólinn er að fara í
vísindaferð suður um næsta helgi og er mikill þrýstingur á að fara
með þeim. Mig langar alveg ótrúlega og veltur það eiginlega á
ykkur. Ætlið þið að djamma og hitta mig ef ég kem? Ef svo er þá kem
ég líklegast. Ef þið hinsvegar ætlið að spila einhverja lærdóms
nörda og ekki að djamma þá hermi ég líklegast eftir ykkur og kem um
næstu helgi í afmæli hjá bróður mínum og hitti Iðunni. Sem
er eiginlega mun meira
freistandi.
Þannig hvað segið þið. Hvað leggið þið til að ég
geri.
En
jæja, maginn á mér gargar á mat, eða nizza. Úff nei, það er ég sem
vinn og nizza er orðin minn erki óvinur í dag.
Svo annað, ég veit ekki alveg hvort þessi skóli sé að gera
sig. það er svo agalega gott að sofa. mætti bara hreinlega ekkert í
morgun og svaf til hálf ellefu. Ég held ég sé orðin of vön því að
gæi sparki mér fram úr rúminu, því ég sef bara og sef þegar hann er
ekki heima.
En
gott í bili um ekki neitt.
Látið nú heyra í ykkur hony’s, Er farin að sakna ykkur mjög
mikið.
later.